Szelak lemon odwoskowiony 1kg
+48 338513750
Witamy w naszym sklepie!    Waluta:
Szelak lemon odwoskowiony  1kg

Szelak lemon odwoskowiony 1kg
[1804]

Dostępność: Na magazynie

  SZELAK Szelak nie należy właściwie do zwykłych, miękkich żywic i można go zaliczyć do produktów pochodzenia ściśle zwierzęcego czy też roślinnego. Powstaje on w ten sposób, że pewne gatunki...
75,00zł
   Pin it

 

SZELAK Szelak nie należy właściwie do zwykłych, miękkich żywic

i można go zaliczyć do produktów pochodzenia ściśle zwierzęcego czy też roślinnego.

Powstaje on w ten sposób, że pewne gatunki czerwców, owadów z rzędu pluskwiaków, pasożytując na niektórych gatunkach roślin /głównie figowców/ wypijają sok z pędów i przerabiają go w organizmie na masę żywiczną.

Jest ona następnie wydzielana i pokrywa całą powierzchnię czerwca, który w końcu pod nią zamiera. Przy dużej liczbie takich owadów gałęzie pokrywają się skorupą o grubości do 1 cm, co prowadzi do ich obumarcia.

Szelak “lak pierwotny”, pochodzi często z zupełnie innych roślin, nie zawsze jest wyprodukowany przez te same czerwce. W języku hinduskim nazywa się “laki” to znaczy “sto tysięcy” i świadczy jak ogromna liczba owadów jest potrzebna do jego wytworzenia.

Czerwce są hodowane sztucznie na szeroką skalę w Indiach. Żywicę zbiera się cztery razy do roku. Zanim produkt ten trafi do odbiorców, jest poddawany przeróbce. Uwalnia się go od zanieczyszczeń, usuwa rozpuszczalny w wodzie barwnik i wosk szelakowy.

Potem się stapia często z dodatkiem kalafonii i przerabia na łuski na specjalnych walcach.

Tak spreparowany szelak ma zabarwienie od jasnożółtego do rubinowego, który uważany jest za mniej wartościowy. Szelak zawiera, oprócz żywicy szelakowej i pewnej ilości zanieczyszczeń wosk szelakowy, oraz barwniki. Topi się w temperaturze 110-125stopni C.

Rozpuszcza się w spirytusie metylowym, etylowym i acetonie, a na gorąco - w wodzie, zawierającej pewien procent zasad. Szelak zmydlony w roztworze boraksowym stosowany jest do wyrobu tuszów nierozpuszczalnych po wyschnięciu.

Jest odporny na światło. Biały szelak wyrabia się z odmian jasnożółtych przez działanie chemiczne, /wybielanie/ przede wszystkim związkami chloru /podchloryn sodu/. Roztwory spirytusowe są jednak jeszcze zabarwione na lekko żółty kolor.

Szelak bielony jest bardziej kruchy i wymaga przechowywania pod wodą, bez dostępu światła i powietrza, gdyż staje się nierozpuszczalny w alkoholu. Barwne odmiany szelaku służą do wyrobu werniksów złocistych i są najlepszym materiałem izolującym przy złoceniach olejnych.

Szelak pod nazwą “gumi lack” występuje w starym piśmiennictwie już na początku XVIIwieku.

POLITURA w/g Wikipedia

Politura – spirytusowy roztwór szelaku używany w meblarstwie do wykańczania powierzchni drewna.

Technika wykańczania powierzchni zwana politurowaniem, znana jest od XVII w. W Polsce ten rodzaj wykończenia rozpowszechnił się w latach 20. i 30. XIX w.

Każdy meblarz ma swój przepis na sporządzenie politury. Np.:

  • 250 g szelaku w płatkach wsypać do słoja, zalać 750 g alkoholu absolutnego (odwodnionego) i szczelnie zamknąć.
  • Wstrząsać roztworem wiele razy w ciągu dnia aż do całkowitego rozpuszczenia.
  • Szelak często jest jeszcze zanieczyszczony, więc należy go przed użyciem dokładnie przefiltrować.

Najczęściej stolarze używają kilku stężeń (3–4) politury do całkowitego wykończenia powierzchni.

Powierzchnia przeznaczona do politurowania powinna być równa i pozbawiona wszelkich fałd czy wgięć. Politurę nanosi się na powierzchnię tamponem wełnianym owiniętym w czystą lnianą lub bawełnianą szmatkę lub watą owiniętą jedwabną szmatką. Nasycenie tamponu politurą reguluje się w zależności od chłonności podłoża i grubości nałożonej już warstwy. Pory drewna i mniejsze nierówności zaciera się sproszkowanym drobno pumeksem.

Tampon należy prowadzić równomiernie, niezbyt szybko, wykonując ruchy okrężne i ósemkowe. Pracuje się na całej powierzchni jednakowo, nie zatrzymując się, gdyż można odwarstwić („przypalić”) nałożone już warstwy. Aby tego uniknąć, w trakcie politurowania dla lepszego poślizgu można na tampon dać 2–3 krople oleju lnianego lub wazeliny.

Czynność powtarza się wielokrotnie, z kilkugodzinnymi (dla wyschnięcia) przerwami po kilku warstwach politury o tym samym stężeniu. Końcowym etapem politurowania powinno być przetarcie powierzchni tamponem nasyconym czystym alkoholem. Po wytrawieniu resztek oleju i wypolerowaniu powierzchnia przedmiotu powinna być „gładka jak lustro” i błyszcząca. Najbardziej błyszcząca jest politura w stylu francuskim, angielska jest cieńsza, mniej błyszcząca.

Szelak (E 904) – odmiana żywicy naturalnej, pozyskiwanej z wydzieliny owadów (Lac laccifer) zwanych czerwcami (od czerwonego koloru), żyjących w Indiach i Tajlandii na drzewach, zwanych popularnie szelakowymi.

Cały cykl życia czerwców trwa ok. 6 m-cy. Odżywiają się sokiem wysysanym spod kory, produkując szelak jako ochronną skorupkę dla larw. Absorbują go do momentu śmierci z przejedzenia. Każda samica przed śmiercią składa ok. 1000 jajeczek. Sok z drzewa przechodzi transformację chemiczną w ciele owada i w końcu jest wydalany. W kontakcie z powietrzem formuje się twarda skorupka, która pokrywa cały rój łącznie z gałązkami.

Zbiera się całe gałązki i przetwarza w zakładach, gdzie skorupka szelakowa jest oddzielana od gałązek i mielona. W tym stadium szelak stanowi mieszankę żywicy, kawałków gałązek, szczątków owadów i innych zanieczyszczeń. Po zmieleniu i przesianiu szelak jest moczony w wodzie przez kilka godzin. Następnie namoczony szelak ugniata się stopami w celu otwarcia ziarenek, z których wydostanie się barwnik oraz nastąpi oddzielenie szczątków owadów od żywicy. Jednolitą masę płucze się, aby usunąć barwnik i pianę. Szelak, który zostanie na dnie zbiorników, jest suszony na słońcu.

W zależności od rodzaju drzewa szelak ma kolor od żółtego do czerwono-brązowego. Jest to półprodukt, z którego po oczyszczeniu i wybieleniu produkuje się szelak pomarańczowy i bezbarwny. Występuje on w postaci błony, która jest cięta na mniejsze kawałki. W handlu znany pod różnymi nazwami (w zależności od koloru): lemon, orange, rubin.

W Indiach żywica ta od starożytności stosowana jest jako barwnik do farbowania ubrań. Od XVI wieku ceniony środek do wykańczania powierzchni mebli, a także składnik werniksówlaku i lakieru lutniczego.

Naturalny szelak, pomimo szerokiego stosowania żywic syntetycznych, jest niezastąpiony w wielu dziedzinach: w przemyśle spożywczym (E904), farmaceutycznym, w produkcji farb i lakierówtuszurenowacji przedmiotów zabytkowych, modelowaniu kapeluszy, w zegarmistrzostwie jako klej itd.

Zastosowanie w przeszłości[edytuj]

  • lakier zabezpieczający;
  • werniks;
  • składnik politury – bezbarwny szelak do jasnego drewna;
  • dodatek do kitu – wszelkiego rodzaju uszczelnienia;
  • składnik kamieni szlifierskich;
  • sztywnik przy produkcji kapeluszy;
  • składnik laku;
  • od 1895 do około 1961 był stosowany jako zabezpieczenie powierzchni płyt gramofonowych (stąd nazwa potoczna starej płyty gramofonowej w języku niemieckim – Schellackplatte).
Twitter
Stumbleupon
Reddit
Pintrest
Newsvine
Linkedin
Google+
Google
Facebook
Digg